Sa kaniyang telepono, isinet ni Bong ang tilaok ng tandang bilang hudyat ng tawag. Iyon ang tunog na ayon sa kaniyang ina ay gumigising dito araw-araw sa kanilang nayon—isang awit ng umaga na kahit papano'y nagpapatulay sa libo-libong milyang layo ng Bangkok at ng kaniyang tahanan.