Tuwing sumasapit ang Huwebes, iisa lamang ang nasa isip ni Babo Albaya—ang makapunta sa tabo sa Barangay Kagawasan. Para sa iba, karaniwang araw lamang iyon ng pamamalengke, ngunit para sa kanya, ito ang araw na nagbibigay-buhay sa kanyang mga nalalabing taon. Doon niya nakikita ang mga dating kakilala, nakapagkukuwentuhan sa mga tindero, at nakabibili ng kaunting pagkain para sa sarili. Ang pagpunta sa tabo ay naging bahagi na ng kanyang buhay.